ÞAÐ VERÐUR AÐ STÖÐVA ÞÁ. I. til VI. þáttur


Af hverju verðum við að sigra hið róttæka Íslam og hvernig við förum að því?
Eftir Brigit Gabriel, rithöfund og forstjóra. Hún lenti í kröppum dansi við að sleppa við drápsvélar Hizbollah manna í S.-Límanon um 1973, þegar þeir annað hvort drápu, limlestu eða ráku burt allan minnihlutahópa. Lýsingar á þeirri viðureign hennar við Hizbollah er að finna í bók hennar ,,Because They Hate.“ Hún hefur ákveðið að helga líf sitt því að fletta ofan af hinni ofbeldisfullu heimsvaldastefnu Íslams og sýna fram á hvernig hægt er að sigrast á íslamófasísmanum, sem gerist nú æ stórtækari í manndrápum og níðingsverkum með degi hverjum sem líður um allan heim.

Brigitte Gabriel

Kynning á ofangreindri bók hennar.

 

 

 

 

 

Milljónir manna hafa orðið fyrir áfalli þegar þeir hlusta á fregnir frá heimsbyggðinni. Faðir og móðir, með sex mánaða gamalt barn með mjólkurpela sem er fullur af sprengiefni, sem gerir al saklaust barnið að mannlegri vígvél, í þeirri von að drepa hundruð manna með suicidekidþví að sprengja flugvélina sem þau ferðast með í háloftunum. Læknar keyra bílum fullum af sprengiefni inn í sama spítalann og þeir starfa, ákveðnir í að drepa þá sjúklinga sem þeir meðhöndluðu kvöldið áður og drepa sömu vinnufélagana og þeir drukku kaffi með morguninn áður. Nemendur fæddir, uppaldir og menntaðir í vestrænum háskólum, drifnir áfram af heilagri íslamskri köllun, bruggandi vélráð til að drepa kennara sína, ríkisstjórnarleiðtoga, og starfsmenn. Hver verður næsta sagan um árás gegn hinum menningarlega heimi, í þeim tilgangi að leggja til atlögu við siðferðiskennd okkar.

Árás hryðjuverkamanna íslamista á saklausa borgara eru ekki stefnumál hægri eða vinstri stjórnmálaaflanna. Ekki er hægt að flokka slíkt sem stefnumál, Bandaríkjamanna, Breta, Frakka, Ástrala, Kanadamanna, Íraka eða Pakistana. Hér er alþjóðlegt vandamál að ræða sem vegur að grunnrót vestrænnar menningar. Íslömsk hryðjuverkastarfsemi ógnar öryggi og velmegun milljóna manna um heim allan, burt séð frá þjóðerni okkar, löndunum, sem við búum í, tungumálinu sem við tölum, eða gjaldmiðlinum sem við notum. Nútímaheimurinn er hnattrænt samfélag, sem vinnur samhent að því að uppgötva, frama, skiptast á, vaxa og blómstra til hagsbóta fyrir alla. Íslamskir róttæklingar vinna gegn markmiðum hins hnattræna samfélags. Þeir líta svo á að hin sjöunda aldar hugmyndafræði n frá Arabíuskaganum sé öllum fremri, og eru að reyna að troða henni upp á eins margar þjóðir og þeir geta.

Ógn hinnar íslömsku hryðjuverkastarfsemi hefur nú þegar kostað menningarheiminn milljarða dollara í öryggisráðstöfunum, óteljandi stundir í óþægindi og tafir ferðamanna, og ómælda vinnu til að skipuleggja áætlanir og vinnuferli til að vernda hinn almenna borgara.

Öryggisráðstafanir á flugvöllum eru viðamiklar hvert sem farið er – New York, Sidney, London, Paris, Madrid, Toronto eða Tel-Aviv. Allir sem ferðast verða varir við þessa ógn.

,ÞAÐ VERÐUR AÐ STÖÐVA ÞÁ.“ II. Þáttur.

Hið upphaflega íslamska stríð sem Múhameð hóf gegn heiðingjunum – upphafsstríðið – hefur gengið aftur og  eykur árásir sínar á frelsis unnandi þjóðir. Eins og sagt er frá í bók minni ,,Because They Hate“ á meðan ég ólst upp í Líbanon þá varð ég vottur að og upplifði hryllinginn og skelfinguna sem þetta nýja – Jihad skellir yfir óbreytta borgara, þjóðir og samfélög.

Líbanon 1976, fólkinu smalað í kirkju, læst inni og brennt.

 

 

Kristnu  fólki  smalað  saman í  kirkju af  múslímum  og  það  síðan  brennt  inni  árið  1976  í  Líbanon. Þegar upp var  staðið  og  morðæði  múslíma  á  kristnu fólki  í Líbanon lauk  loksins,  lágu  40.000 kristnir menn, konur, börn og  gamalmenni  í  fjöldagröfunum.

Eftir að hafa búið í sprengjuheldu skýli í sjö ár, og þurfa að horfa upp á flesta bernskuvini mína varnarlausa myrta af íslömskum vígamönnum, þá er mér ljóst frá fyrstu hendi hina hrollvekjandi möguleika þessa upphaflega jihad sem hvatt var til af Múhameð spámanni. Þessi herkvaðning ,,jihad“  er stríðsyfirlýsing (Kóran 008:039; 009:005;  002:193 og 005:033  undir  herópinu  Allah Akhbar), sem endurómar alls staðar meðal hópeflds heims múslíma. Ekki er hægt að líta framhjá þessum sögulegu möguleikum nema með því að kalla hættuna yfir okkur sjálf.

Þessi stríðsyfirlýsing hefur ekki komið frá ríkisborgurum neins sérstaks lands. Hollusta þeirra er aðeins við hina upphaflegu hugmyndafræði Múhameðs. Þeir eru ekki fulltrúar neins lands. Þeir klæðast ekki einkennisbúningi neinna sérstakra þjóðarherja. Þeir eru læknar í hvítum sloppum, mæður og feður með börn umofin ábreiðum, eða nemendur í bláum buxum. Þeir tjá sig á samviskulausan og ruddalegan hátt, virða ekki reglur um meðferð stríðsfanga og borgara. Ástæðan er einföld: samkvæmt hinu upphaflega íslam Múhameðs, þá eru ekki til neinir saklausir borgarar. Róttækir múslímar telja allt fólk – í herþjónustu eða ekki – sem játast ekki hinu upphaflega íslam Múhameðs – séu óvinir þangað til þeir játast eða undirgangast íslömsk lög (Sharia ) (Kóran: 009:005).

ÞETTA ER ÁSTÆÐAN FYRIR ÞVÍ AÐ STÖÐVA VERÐUR ÞÁ!

Þessi tryggð íslamistanna við hugmyndafræði hins sanna íslams er orðin goðsagnakennd. Jafnvel svonefndir ,,hófsamir“ múslímar, sem ekki aðhyllast þessa hernaðardýrkun jihadistanna á hinu hreinasta formi íslams eða hryðjuverkaaðferðir þeirra, bera virðingu fyrir hugsjónahita þeirra og tryggð, sem aftur hefur orðið til þess að stór fjölgað hefur í þeim hópum sem aðhyllast þessa stefnu, einkum meðal yngri múslíma.

Omar Bakri MohammedOmar Bakri,  alræmdur  haturspredikari,  sem  breska  ríkisstjórnin  leyfði  að  ganga  lausum  í  áravís  í Bretlandi.  Þessi  sveitarómagi, ræfill og blóðsuga    á  breskum  skattgreiðendum,  átti  ekki  nóg  orð  til  að  rægja  gestgjafaþjóðfélagið.  Maðurinn  var  sannkallað  íslamskt  skítseyði og  eitt  af  þeim  fjölmörgu,  sem  sýndi  gestgjafaþjóðfélaginu  aldrei  hinn minnsta  þakklætisvott  og  hraunaði  yfir  það  án  afláts í  móttækileg  eyru  annarra  ungra  múslíma.

 Imams (stríðsklerkar) og múllarnir sem spana múslíma upp eins og vígreifa hunda til að vígbúast gera það á algjörlega einstrengingslegan og ofstopafullan hátt, og hvetja alla trygga múslíma til að leggja borgaralífið til hliðar og vígvæðast  fyrir málstað Allah og efla og breiða Íslam út.

Úr bókinni ,,They must be stopped“ eftir Brigitte Gabriel.

ÞAÐ VERÐUR AÐ STÖÐVA ÞÁ.“ III. Þáttur.

Þeir eru sveigjanlegir, ákveðnir og vægðarlausir. Þeir trúa því að fráhvarf frá íslam Múhameðs, þar sem stríðsandinn (Jihad) er miðpunktur og höfuðatriði, hafi leitt til veikingar íslamskrar menningar. Þeir hafa helgað sig hernaðarsigri á öllum heiminum, sem aðferð til að endurreisa yfirburði íslams. Þeir horfa á þessa styrjöld í áratugum, ekki árum, og þeir eru staðráðnir í berjast eins lengi og nauðsyn krefur.

ÞETTA ER ÁSTÆÐAN FYRIR ÞVÍ AÐ ÞAÐ VERÐUR AÐ STÖÐVA ÞÁ!

Tækniþekking tuttugustu og fyrstu aldarinnar hefur stór eflt þennan her ofstækismanna sannra flokksmanna íslams. Samskipti innan sekúndubrota á heimsvísu og hraðvirkar samgöngur hefur gert útungun hryðjuverkasella út um allan heim  mögulega. Þessar sellur nota alnetið til innritunar og þjálfunar, og nota það sem raunverulegar þjálfunarbúðir til hryðjuverka, og til að útbreiða hina róttæku hugmyndafræði haturs og ógna óháð landamærum, höfum og löndum.

ÞETTA ER ÁSTÆÐAN FYRIR ÞVÍ AÐ ÞAÐ VERÐUR AÐ STÖÐVA ÞÁ!

Þeir fyrirlíta algjörlega alla heiðingja (kafírs, Ekki-Múslíma, pólitíska  andstæðinga og  jafna  þeim  til  svína,  apa, hunda og  annarra  lægri  dýrategunda) og jafnvel ,,hófsama“ múslíma. Þeir trúa því að það sé réttur þeirra og skylda að ljúga og blekkja, eins og þeim er sagt í Kóraninum samkv. Lögmáli sem nefnt er ,,Taqiyya“ , að óvinum sínum (Kafírunum). Öll meðul, og skiptir engu hversu afbrigðileg, grimmdarleg, eða ofbeldisfull eru réttlætanleg til að framfylgja málefni Allah (Jihad). Þessar blekkingar hafa verið framdar af vel  launuðum, hámenntuðum  og  efnuðum,  læknum, mæðrum, verkfræðingum, fréttastjórum, lögfræðingum, og mörgum öðrum, í þeim tilgangi að drepa og verða drepinn sem píslarvottur í nafni Allah.

ÞETTA ER ÁSTÆÐAN FYRIR ÞVÍ AÐ ÞAÐ VERÐUR AÐ STÖÐVA ÞÁ!

Vísað hefur verið á hið róttæka Íslam sem ,,íslamsfasisma“ . og með réttu. Það er alræðis- og einræðisstefna. Leiðtogar þessara þjóða reka áróður fyrir því að ríkisstjórnum lýðræðisríkja sé velt úr sessi og lög þeirra afnumin, vegna þess að þessi hugmyndafræði virðir engar ríkisstjórnir eða lög nema þær sem fara stranglega eftir sharia lögunum. Réttindi og frelsi frjálsra þjóða, eins og kemur fram í skjölum eins og ,,Sjálfstæðisyfirlýsingu Bandaríkjanna Norður Ameríku“ verður algjörlega afmáð ef þessi hugmyndafræði nær að festa rætur. (Hér má auðvitað setja stjórnarskrá Íslands inn og mannréttindyfirlýsingu SÞ. Innsk. Þýð.)

ÞETTA ER ÁSTÆÐAN FYRIR ÞVÍ AÐ ÞAÐ VERÐUR AÐ STÖÐVA ÞÁ!

,,ÞAÐ VERÐUR AÐ STÖÐVA ÞÁ.“ IV. Þáttur.

Þeir líta svo á að það að grafa undan ríkisstjórnum og hagkerfum sé þarfaverk í þeim tilgangi að ná settum markmiðum. Dauði, eyðilegging og óreyða eru velkomnir fylginautar Jihadistanna í sigurgöngu þeirra til heimsyfirráða og því að neyða sharia lögum upp á þjóðirnar. Þeir eru frá sér numdir af hamingju yfir tilhlökkuninni yfir þeirri eyðileggingu og ósköpum sem þeim tækist að leiða yfir aðra í nafni Allah hins mikla ef þeir gætu eignast og beitt efna-, líffræðilegum eða kjarnavopnum.

ÞETTA ER ÁSTÆÐAN FYRIR ÞVÍ AÐ ÞAÐ VERÐUR AÐ STÖÐVA ÞÁ!

Hinn menningarlegi heimur hefur orðið vitni að Jihad eins og þessu áður. Á öldunum eftir dauða Múhameðs, þá fóru þjófagengi múslíma um Afríku, Litlu Asíu og inn í Evrópu. Þegar komið var að Krossferðunum ( sem voru varnarviðbrögð Kristinna manna gegn yfirgangi Jihadistanna), þá hafði Íslam sigrað mikið af hinum siðvædda menningarheimi.

Of margt fólk hafnar líkum á því að Jihad endurtaki sig á heimsvísu. Með þessari afstöðu þá misskilja þeir hugmyndafræði hins upphaflega íslams eða eru of óraunsæir til að átta sig á einbeittri stefnu þess. Pólitískur rétttrúnaður hefur bókstaflega lamað fjölmarga í stjórnkerfinu og skapað andrúmsloft þar sem óttinn við að vera kallaður óumburðarlyndur eða íslamsfælinn, trompar út viðleitni okkar til að tryggja öryggi lífs okkar og frelsis. Ef við værum uppi á þeim tímum sem gjöreyðingarvopn voru ekki til og flutningur milli heimsálfa var nær ómögulegur þá væri rangtúlkun á þessum fjandmanni afsakanleg.

En við lifum ekki á slíkum tímum. Ef íslamskur bókstafstrúarmaður er fús til að belta barn sitt niður í bílsæti, fylla bílinn með sprengiefni, nota börn sem tálbeitu til að blekkja hermenn eða lögreglu við varðstöðvar og síðan ræsa sprengjuna – með börnin ennþá fest inn í bílnum – hvað mundi valda því að nokkur tryði því ekki upp á íslamskan róttækling að hann mundi ekki sprengja kjarnasprengju eða önnur gjöreyðingarvopn ef hann hefði tækifæri til þess?

,,ÞAÐ VERÐUR AÐ STÖÐVA ÞÁ.“ V. Þáttur.

Róttækir múslímar misnota frelsið á Vesturlöndum, um leið og þeir stefna að því ákveðnum skrefum að afnema þetta frelsi, sem tók aldir að þróa og skapa.

Guillettine

(Gleymið ekki höggstokkunum sem settir voru upp í París á sínum tíma til að koma lýðræðinu á. Þarf að setja þá aftur upp til að verja það. Innsk. Þýð.). Til að hugnast almenningsálitinu á Vesturlöndum þá klæðast þeir í hófsemdarfötin og notfæra sér trúfrelsið. (þrátt fyrir að varla sé til snefill af trúarbrögðum eða almennri siðsemi í hinu pólitíska og hernaðarlega Íslam, innsk. Þýð.).

En meðal þeirra leynast áberandi flugumenn ofstækisins, hvort sem er á Vesturlöndum eða Mið-Austurlöndum, og blása til hávaðasamra upphlaupa og kröfugangna, (kallað innra Jihad, innsk. Þýð.) mana fylgjendurna til manndrápa, gefa út kynþáttahaturslesefni ásamt ofsafengnu gyðingahatri og hvetja til þess að Vesturlöndum verði breytt í múslímaparadísir. Þeir notfæra sér akademískt frelsi og til trúarbragða til að leiða athygli manna frá viðleitni sinni til þess að eitra huga ungdómsins og fá þá til liðs við bókstafstrú íslams – hvort sem um er að ræða unga múslíma eða kafíra (Ekki-múslíma).

Tyrkneskur  böðull á  kristnum  armenum

(Teikning  af  tyrkneskum  böðli  frá  tímum  þjóðarmorða  Tyrkja  á  Armenum.  Mikil  verkefni  bíða  Tyrkneskra  ofstækismanna  og  böðla  þeirra  ef  þeir  komast inn í ESB. Insk þýð.)
Enn fremur vinna þeir að því hörðum höndum að snúa ungum og óánægðum afbrotamönnum, gengja meðlimum og dæmdum sakamönnum til hugmyndafræði Jihads. (Samkv. Arfsögnum gekk Múhameð sérlega vel að hæna að sér afbrotamenn og rudda, þeim líkuðu Jihad kenningar hans um þýfið og paradísarvist fyrir morðingja vel, innsk. þýð).
Hægt er jafnvel að finna bókstafstrúarklerka múslíma meðal hermanna Vesturlanda, og reyna að heilaþvo hermenn okkar með nokkrum árangri. Múslímaklerkarnir sem kallaðir eru til, fyrirlestra um friðsamlegt eðli Jihad til skóla, fjölmiðla, kirkna, bænahúsa gyðinga, og opinberra stofnana gætu allt eins vel tilheyrt öfgafélögum sem styðja þekkt alþjóðleg hryðjuverkasamtök.

,,ÞAÐ VERÐUR AÐ STÖÐVA ÞÁ.“ VI. Þáttur.

Hið róttæka (bókstafstrúar) Íslam kennir að engin ríkisstjórn hafi rétt til að ríkja og sé lögleg , nema að hún fari eftir Sharia lögunum, og að múslímar verða að berjast gegn þeim sem ekki uppfylla það – jafnvel þó þessum ríkisstjórnum sé stjórnað af múslímum. Nátengt þessari róttæku hugmyndafræði er röð fornra umkvörtunarefna, sem eru afleiðingar mannalaga í stað laga Allah. Þessi umkvörtunarefni byrja með Krossferðunum fyrir tæpum þúsund árum. Einnig er þar á meðal innrás og hertaka Napóleons á Egyptalandi, – endurskipting Mið-Austurlanda eftir fyrra stríðið eftir samkomulagi Breta og Frakka, og fæðing Ísraelska ríkisins 1948 ásamt Flóastríðunum tveim. Öfundsýki og höfnun á efnishyggju Vesturlanda, hugmyndafræði, vísindum og efnahagslegum yfirburðum í augljósri mótsögn við eymdina, ólæsið, menntunarskortinn, undirokunina sem er svo áberandi í heimi múslíma – allt þetta eru ríkir þættir í höfnuninni og hatrinu á hinu heiðna Vestri. Þessi listi umkvörtunarefna er aðal driffjöður stríðsyfirlýsingar ný-Jihadistanna gegn Vestrænni menningu og gildum.

Hið róttæka Íslam heldur áfram að tíunda umkvörtunarefni sín gegn Vesturlöndum og leitast við að uppræta a öll einkenni vestrænnar menningar. Skotmarkið er vestræn list, tónlist, bókmenntir, skemmtanir og menningu, sem þeim finnst vera siðferðilega spillt og félagslega gjaldþrot. Fórnarlömb hins róttæka íslams er raunveruleg og möguleg fórnarlöm múslíma og kafíra, einstaklingar sem og heilu þjóðirnar, sem hafa tileinkað sér vestræna hætti eða orðið fyrir áhrifum af þeim.

Róttækir íslamistar trúa á hugmyndafræði, sem er grundvölluð á Kóraninum, en þar eiga íslömsk lög að ráða öllum málefnum ríkisins og fjölskyldunnar og íslam er yfir önnur trúarbrögð hafið. Samhliða þessari skoðun er sú ætlan að hreinleiki og fullkomnun íslams, sem er trú sem á rætur að rekja til sjöundu aldarinnar e.kr. hafi verið spillt af úrkynjuðum vestrænum hugmyndum, (svo sem veraldarhyggjunni ) sem hafi sogið út hinn pólitíska og trúarlega styrkt, sem hin íslamska þjóð – Ummah – ætti í raun og veru að hafa. Köllun íslamistanna er að endurreisa íslam til upphaflegs hreinleika með því að hefja það til vegs og virðingar aftur, pólitískt og félagslega.

Heimsvaldastefnan er innbyggð í Íslam og undirokun heiðingjanna ásamt endalausu Jihad, að draumsýn sem aldrei næst að fullu og er að finna í kjarnaritum um guðfræði og lögfræðilegar hefðir. Þrátt fyrir að þessum hugmyndum sé ekki fylgt af öllum múslímum, þá eru þetta grundvallar hvatar íslamskra róttæklinga.

Úr bókinni ,,They must be stopped“ eftir Brigitte Gabriel.

Þýtt og endursagt af Skúla Skúlasyni.
Netfang: sskulason34@gmail.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s